شود ، فقط جائى كه نجاست به آن رسيده نجس مىباشد ، پس اگر فضله موش در آن بيفتد جائى كه فضله افتاده نجس وبقيه پاك است . ( مسأله 130 ) اگر مگس يا حيواني مانند آن روى چيز نجسى كه تر است بنشيند ، وبعد روى چيز پاكى كه آن هم تر است بنشيند ، چنانچه انسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود ، واگر نداند پاك است . ( مسأله 131 ) اگر جائى از بدن كه عرق دارد نجس شود وعرق از آن جا به جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، واگر عرق به جاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . ( مسأله 132 ) اخلاطى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته بأشد جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است . پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد مقداري را كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده نجس است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . ( مسأله 133 ) اگر آفتابه أي را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند چنانچه از جريان بيفتد وآب زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آب آفتابه جريان داشته بأشد نجس نمىشود . ( مسأله 134 ) اگر چيزى داخل بدن شود وبه نجاست برسد ، در صورتي كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است . پس اگر أسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن فرو رود وبعد از بيرون آمدن به نجاست آلوده نباشد نجس نيست . وهم چنين است آب دهان وبيني اگر در داخل به خون برسد وبعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد .